HW502 บูมกับคนในสายรหัส I

posted on 17 Apr 2009 16:50 by boomcubic

ช่วงนี้เครื่องติดนิดนึง ปั่นวูบมาลงเพื่อมิให้ขาดช่วง

ยินนดีต้อนรับน้องๆทุกคนนะเคอะ

 

ไมม่มีเวลาเขียนเป็นเรื่องแบบเต็มๆ เลยเอาภาพรวม เน้นที่ความรู้สึกกับแต่ละคนมาก่อนนะ

ส่วนที่เป็นฟิคในส่วนเหตุการณ์นี้จริงๆ ถ้ามีเวลามากกว่านี้จะมาเขียนค่ะ

 

หมายเหตุ :

- ฟิคนี้ใช้วิธีการเล่าแบบเกินจริง โดยให้สัตว์เลี้ยงของบูมเป็นตัวดำเนินเรื่อง

- เป็นเรื่องเชิงสรุปเกี่ยวกับความเห็นของบูมกับคนในสายรหัสค่ะ

 

 

สายรหัส 01

 

 

*แว่วเสียงรำไร จากคุณ พจมี้*

 

สบายดีย่ะพวกหร่อนๆทั้งหลาย

ผ่านไปจะครบปี ดาวค้างฟ้าอย่างเค้าเลยสละเวลามาเป็นเกียรติบนเวทีอีกครั้ง

อย่านึกว่าก่อนหน้าที่เค้ามิโผล่เลยจะเป็นเพราะคะแนนนิยมตกนะยะ

เค้าเปิดโอกาสให้พวกหร่อนๆๆๆได้มาเฉิดฉายมีหน้ามีตากับเขาบ้างหรอกย่ะ

 

ส่วนคนที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วไม่เข้าใจว่าเค้าคือใคร

ถีบตาเถรลงตุ่ม พวกหร่อนมัวแต่ไปฉ้อฉลอยู่ที่ไหนกันมายะ!!!

 

 

อยากรู้จักเค้า...จิ้มนี่ [SS] PM : บูมและสัตว์เลี้ยงของเธอ

 

เป็นไง เข้าใจกันดีแล้วใช่มิยะ เค้าจะได้เข้าเรื่องต่อมิต้องเสียเวลากันเปล่าๆปลี้ๆ

 

 

งั้นเราก็มาเข้าเรื่องกันเลยละกันย่ะ กับเปิดเทอมใหม่หัวใจวัยสะรุ่นนนนน *กระดกลิ้น*

 

 

 

 

ณ วันที่ปีการศึกษาใหม่เริ่มขึ้น นังเจ้านายก้าวออกมาหน้าชั้นอย่างมุ่งมั่น

 

"สวัสดีค่ะน้องๆ บูมชื่อบูมนะคะ" แทนตัวว่าบูมไปแล้ว หร่อนยังจะบอกชื่อบูมอีกทำเพรื่อ -*-

"ชื่อจริงคือกัมปนาท อินทรศร เลขที่ 41 สายรหัส 1" นังเจ้านายชูนิ้วชี้สั้นๆขึ้นมาแล้วฉีกยิ้ม

 

"ยินดีที่ได้เจอกับทุกคนค่ะ ใครมีปัญหาอะไร ยังไง กับใคร(?) เรียกบูมได้ บูมยินดีช่วยเสมอ" 

นั่งเจ้านายพูดต่อพร้อมเชิดหน้ามาดมั่น (แลดูคล้ายจะเบ่งกล้าม?)

 

"มาคุยกันได้ทุกเรื่องค่ะ และจะดีเป็นพิเศษถ้าคุณเรื่องการเกษตร พืชไร่ โดยเฉพาะสับปะรด XD"

 

 

ว่าแล้วหร่อนก็จบ ทิ้งให้คนทั้งห้อง ยิ้มๆ งงๆ โดยมิได้รับผิดชอบแต่ประการใด

 

ความรู้สึกต่อการได้เป็นรุ่นพี่

 

ช่วงนี้เจ้านายเค้าฟิตใหญ่เลยย่ะ เนื่องจาก ตื่นเต้นจะได้รับน้อง

คืองี้ คุณเธอเนี่ยเป็นคุณหนูเล้กกกกสุดประจำบ้านมาตั้งแต่เกิดย่ะ

ไม่เคยมีน้องนุ่งก๊ะเขา บางทีก็เคยเต้นเย้วๆอยากได้

จะไปเร่งพี่ชาย คุณหลานของหร่อนก็ยังเป็นวุ้นในท้องพี่สะใภ้ คงอีกนานนมกว่าจะหลุดออกมาทันใช้งาน

 

เพราะงั้นความอยากทุกประการมันก็หล่นมาทับคอคุณรุ่นน้องทั้งหลายนี่แหล่ะย่ะ

แต่พวกหร่อนช่วยกรอกความรู้ใส่กะโหลกด้วยแล้วกันนะ

ว่าอยากเป็นพี่ กับมีปัญญาเป็นพี่กับเขาได้เนี่ย มันมิเหมือนกัน

 

นังเจ้านายเค้ามันปัญญาอ่อนแอ๊บแบ๊วสุดติ่ง

ความพยายามดี แต่ผลออกมานี่แล้วแต่ลมแต่ฟ้า

แต่ก็เอาเป็นว่านังเจ้านายเค้าสุดจะแฮปปี้ และเตรียมตัวรับพวกหร่อนๆๆๆ อย่างดีก็แล้วกันย่ะ

 

 

ปืนพก กระสุน มีดพร้า สับปะรด ขนมนมเนยพร้อม!

 

 

จะออกมาอีท่าไหน สวดมนตร์ไว้พระก่อนนอนเป็นสิริมงคลทุกคืนเตรียมไว้แระกัน

 

 

ความรู้สึกต่อสายรหัสเดียวกัน

 

วั้ยยยยย ตาเถรตกรู

 

โรงเรียนนี้มีแบ่งสายรหัสกับเขาด้วย~

ทำหรูนะยะ ทำหรูว แต่เออก็ดี ให้มาเทคแคร์ทั้ง 24 ชีวิตกันหมดทุกคนนี้ สงสารเด็กย่ะ

นังเจ้านายเค้าน่ะไม่เหนื่อยหรอก แต่ให้รุ่นน้องทุกคนเจอแม่นี่พุ่งเข้าชาร์จกันหมดนี่เดี๋ยวกระเจิงไม่ต้องมาเรียน

 

ไหนมาดูสีหน้าค่าตาก๊วนร่วมชะตากรรมตกเด็กกันหน่อยแล้วกันนะยะ

 

 

สาน

 

ตาแว่นห้องสมุดนี่ ...ถ้าไม่ตกปุมาอยู่เลขที่แรก เค้าคงลืมหร่อนไปแล้วล่ะย่ะ จืดซะ

ผ่านมาครบปี นังเจ้านายกับตานี่ไม่ค่อยจะมีโอกาสได้เสวนากับเขาเท่าไหร่นัก

 

แต่เขาก็แอบได้ยินนังเจ้านายคุยกับตานี่ตอนรู้ว่าอยู่สายรหัสเดียวกันนะยะว่า

"ดีจังค่ะสาน ต่อไปจะได้คุยกันมากขึ้น ไว้ชวนน้องๆมาพรวนดินด้วยกันเถอะนะคะ!"

 

เออก็ดีย่ะ ตานี่จะได้เปลี่ยนจากกรรมกรห้องสมุด มาแบกหามจอบกับเขามั่ง

 

 

ขนุน

แม่นี่กับนังเจ้านายเค้ามันพันธุ์เดียวกัน  อยู่นิ่งเป็นโลกดับ

พอรู้ว่าได้อยู่ด้วยกันวี้ดว้ายห้องแทบพัง

ที่จริงว่าไป...

เห็นหน้าแม่หนุนแล้วเค้าเดาว่า ที่แม่ตั้งชื่อยังงี้ เพราะรู้ว่าโตมาลูกหร่อนจะอ้าปากทีเดียวแล้วงาบขนุนได้ทั้งลูก

 

เอ้าอย่ากรี้ดมากนัก เดี๋ยวน้องมันคิดว่าหล่อนซ้อมง้างปากเตรียมกลืนพวกมันร็อก

 

 

มินท์

แม่สาวพัดชา กิ๊กนายสยามประเทศ (ไทย)

เออก็ดี ปีที่แล้วไม่ค่อยโคจรมาคุยกันมากนัก(ถึงจะทำเวรวันเดียวกับนังเจ้านายก็เหอะ)

 

แบ่งความปกติคนมาให้กับเจ้านายเค้าบ้างนะยะ

ส่วนนังเจ้านายคิดไง ช่างหร่อนเหอะย่ะ

แม่นี่ยิ้มรื่นตลอดกาล ลองถ้าไม่เจอคนตกหลุมอคติพอดีแม่นี่วี้ดว้ายต